Fotografie

 

 

 

 

 

Verhalen vertellen maakt ons als mens krachtig. Tekeningen in prehistorische grotten lieten al zien hoe we dromen, hopen, samenleven en van elkaar houden.  Verhalen die je iets leren, die verrassen, fascineren of waar je ontroerd door raakt blijven je bij. Maar de meeste indruk maakt de non-verbale communicatie. Dat wat je ziet, gedrag dat je interpreteert, energie die je aanvoelt. Datgene zonder de tekstballonnetjes.

Film en beeld is de koninklijke weg naar het hart.

In 1995 studeerde ik af op het Neorealisme, de naoorlogse Italiaanse filmstroming. Objectiviteit vind ik intrigerend. Maar beeld waarmee een verhaal wordt verteld geeft natuurlijk nooit een objectief beeld. We laten elkaar zien wat we willen dat de ander ziet; de waarheid is niet te vangen. ‘De schoonheid ende troost’ van beelden hebben echter een niet te onderschatten impact: de associaties, emoties of sfeer die ze oproepen kunnen redenen zijn waarom je je nog eens wilt verbinden met een mens, een omgeving of zelfs een organisatie. Of zelfs waarom mensen betrokken willen zijn bij het waarmaken van de gedroomde toekomst.

Ik fotografeer bij voorkeur op straat, in zwart-wit. Observeren en spiegelen. In een split-second vangen in beeld. Ik wil de kleine verhalen van de gewone mens laten zien, de bevroren momenten die een tijdsbeeld en een landscultuur uitdrukken. Om de werkelijkheid proberen te vangen.

Foto’s zijn bij vermelding van mijn naam open voor gebruik. Neem bij gebruik contact op. Foto’s uit mijn boek ‘absorbing life’. Ook op Instagram.